Met de trein zijn we vertrokken naar Semarang. Het doel was om naar een eiland te gaan ten noorden van Semarang. Daar zou het goed toeven zijn op het strand. Na een treinreis van een uur of 6 kwamen we in Semarang aan. Het was wel erg relaxed in de executive class van de trein; er waren stopcontacten waardoor ik mooi de minilaptop aan kon sluiten om een spelletje te spelen. En toen de trein moest keren konden ze de stoelen gewoon omdraaien.
Bij aankomst hebben we eerst maar eens geprobeerd of we zelf de weg konden vinden. Het werd al snel duidelijk dat er in deze stad veel minder westerse mensen rondlopen. Na enig dwalen hebben we toch maar een taxi gepakt. We kwamen uiteindelijk uit bij een goedkoop hotel waar het personeel prima Engels sprak en het zag er nog verzorgd uit ook.
Toen kwamen we toch voor een dilemma te staan. We konden de volgende dag doorreizen naar het eiland, maar de vervoersmogelijkheden waren beperkt en kwamen eigenlijk precies verkeerd uit qua tijden. We waren dus bang dat we veel tijd zouden verliezen met dit uitstapje.
Die avond gingen we maar even snel kijken wat er in Semarang te doen was. Niet veel. We hebben bij een lokaal restaurant gegeten dat voornamelijk visgerechten bleek te serveren. Bobby en ik aten nasi waar volgens de serveerster kreeft bij zou zitten, maar het bleken toch garnalen te zijn (we kozen voor het gerecht omdat het plaatje erbij wel hoopgevend was). En Peter kreeg een rijstmaaltijd met kip. Het was allemaal best te doen, maar toch bepaald geen culinair hoogstandje.
Daarna gingen we naar een kroeg genaamd “On On” waarvan men zei dat er veel hoertjes zouden zitten. Daarvoor komen wij natuurlijk niet, maar omdat er eigenlijk niks anders is te doen in Semarang zijn we daar toch maar naartoe gegaan voor een paar pilsjes. Het bleek eigenlijk een hele relaxte kroeg te zijn waar we rustig en ongestoord konden zitten. Misschien dat we de werkelijke hoerentent hebben gemist, maar dat komt dan goed uit.
Na de mogelijkheden voor ons dilemma afgewogen te hebben en telefonisch contact met Sovie hebben we uiteindelijk de volgende ochtend besloten om toch maar direct naar Yogyakarta af te reizen met een shuttle bus.
We kwamen in de middag aan in deze stad, waarvan we toch wel hoge verwachtingen hadden. Yogya (deze verkorte naam wordt ook veel gebruikt) is een mooi stadje waar veel te doen is. Het meeste zit aan een grote centrale straat, die dan ook erg op toeristen is ingesteld. Hier word je constant aangesproken door de locals omdat ze vanalles van je willen.
Maar het is zeker de moeite waard om er eens rond te kijken. Yogya is voor ons vooral een belangrijke basis om 2 grote tempels in de regio te bezoeken. We hebben daarom ook direct 3 overnachtingen geboekt bij ons hotel. Het is een erg goedkoop, maar goed verzorgd hotel met een zwembad en het zit vlakbij de hoofdstraat.
De eerste avond zijn Bobby en Peter een taxi ingestapt om het bezoeken van de tempels te regelen. Op deze manier konden we mooi op ons eigen tempo gaan en het was nog best betaalbaar ook. Na een paar pilsjes bestelde Peter een pizza waarna hij behoorlijk inkakte en maar naar bed is gegaan. Bobby en ik zijn nog doorgegaan en daarna hebben we nog wat gegeten bij de Mac om de hoek.
De volgende dag zijn we dus met onze privéchauffeur naar Borobodur en Prambanan geweest. De eerste is een hele grote Boedistische tempel en de tweede een verzameling van verschillende Hindoeistische tempels. Beide zijn zeer de moeite waard, al is het er wel erg druk met toeristen. We hebben onze chauffeur ook maar meegenomen naar de Pizza Hut voor de lunch (veel westers gegeten op deze manier, maar we eten ook wel genoeg lokaal hoor).
Na deze productieve dag zijn we maar eens wat kipsaté gaan eten (erg lekker en pittig hier). En daarna gingen we weer naar de Bintang kroeg waar we de vorige avond ook al waren. Daar was toen net een optreden van een band bezig die Bob Marley covers speelde! Wel jammer dat het erg druk was en dat we maar 2 nummers mee hebben gekregen (gelukkig hebben we ze de volgende avond toch nog even zien optreden op een straatpodium).
Rond 1 uur sloot de kroeg al. Dus toen besloten we maar om naar een club te gaan. Het werd de Liquid club. Binnen dreunden er dikke house beats. Even later kwam er opeens een bandje spelen, al veranderde dat de muziekstijl vreemd genoeg maar weinig. Er waren vooral veel Indo’s die duidelijk een goede tijd hadden daar.
Op een gegeven moment raakten we aan de praat met Edgar. Hij is een Nederlander die al 17 jaar in Indonesië woont. Hij runt verschillende hotels hier en woont in Jakarta. Nu was hij in Yogya om met een paar mensen die voor hem werken zijn verjaardag te vieren. 1 van die mensen in het bijzonder was behoorlijk dronken. Hij was constant met een fles Wodka aan het zwaaien en iedereen moest er van drinken. Het was een gezellige bende daar.
Na toch maar eens even een beetje uitgeslapen te hebben werd de volgende dag een beetje een relaxdag. We hebben nog een beetje in de stad rondgekeken en wat spullen gekocht. We hebben ieder ook een foute Indo-blouse gekocht.
Morgen moeten we weer vroeg op om de trein naar Surabaya te pakken en we willen dezelfde dag nog doorreizen naar Malang of zelfs direct naar Bromo. Dus vanavond houden we het rustig (alleen even naar het festival dat hier is gestart gaan kijken)… denk ik.
